ધૂપ થઈ બળતો રહ્યો ને રાખ થઈ ખરતો રહ્યો,

જીવવાની લ્હાયમાં એ ઊમ્રભર જલતો રહ્યો.

તે છતાં પણ ધૂમ્રક્ષણ ક્યાં હાથમાં આવી શકી,

જીવ પણ બળતો રહ્યો ને હાથ પણ બળતો રહ્યો.