સાવ ભુલાવી દીધું છે રડવાનું,

હવે મુસીબતોની માથે પડવાનું,

રડીને અંત ક્યાં આવે ભવનો,

રોજ આફતોને ગળે મળવાનું,

આમ રડીને જીવવું સારું નહીં,

એ પ્રેમથી હળવેકથી ઘડવાનું,

દુઃખોને દંડ દે તું તારા સ્મિતથી,

હસતો જોઈ એ પણ બળવાનું,

આફત પણ રાડ પોકારી જાય,

ને નડતા લોકોને પ્રેમથી નડવાનું,

ધીમે ધીમે પણ સતત ચાલતા,

પંચતત્વમાં એક દિ' ભળવાનું.