એક દાદા ને બા હાથોમાં હાથ રાખી ઢળતી સાંજે કંઈક જાય છે,

ઉંમર પણ ઢળતી ને સાંજ પણ ઢળતી છતાં હૈયામાં હેત દેખાય છે,

હાથમા કરચલીઓ મોઢે પણ કરચલીઓ આ કરચલીઓ શરીરે શોભાય છે,

એક આ ભવ ને કેટકેટલા અનુભવ આ કરચલીઓથી જોવાય છે,

માથાના વાળ થયા ધોળા ધોળા ને વળી કમરથી એ ઝૂકી જાય છે,

દિવસો વીત્યા ને વર્ષો વીત્યા ને એની યાદો અહીં મૂકી જાય છે,

હસતા હસતા એ વાતો કરતા હળવે હળવેથી હરખાય છે,

જીવન મરણ વચ્ચે ઝૂલતી આ જીંદગીમાં પ્રેમ અનેરો પરખાય છે,

એકીટશે એ જોતા જોતા મનમાં કવિતા નવી રચાય છે,

આનંદ એવો ને ઉમંગ એવો કે આ કાવ્ય મિત્રો સમક્ષ મૂકાય છે.