લય

રવિ-શશી ને સિતરાય સમજે છે ઍની લય, ને રત્નાકરની રવાની છે રમતિયાળ લય. ટાઢ-તડકાને અનુસરે તરતજ ભીની લય, નીરખે નયન આ મેઘ-ચાપ મહ