માતા ઘરનું ગૌરવ છે અને પિતા ઘરનું અસ્તિત્વ છે, 

માતાને આંસુ હોય છે જ્યારે પિતાને સંયમ હોય છે, 

જો માતા બંને સમય માટે રસોઈ બનાવે છે, 

તો પછી આપણે આસાનીથી 

જીવનભર ખોરાકની વ્યવસ્થા કરનારા 

પિતાને આપણે સરળતાથી ભૂલી જઈએ છીએ,

જ્યારે પણ કોઈ ઠોકર અથવા ઈજા થાય છે, 

ત્યારે ફક્ત 'ઓ મા' મોંમાંથી બહાર આવે છે, 

પરંતુ રસ્તો ઓળંગતી વખતે, 

જ્યારે કોઈ ટ્રક નજીક આવે છે અને બ્રેક લાગાવે છે, 

ત્યારે આ મોંમાંથી "બાપ રે" બહાર આવે છે,

કારણ કે માતા નાની મુશ્કેલીઓ માટે હોય છે પરંતુ મોટી મુશ્કેલીઓ આવે ત્યારે ફક્ત પિતાને યાદ કરવામાં આવે છે,

પિતા એક વરિયાળીનું ઝાડ છે,

જેની ઠંડીમાં આખું કુટુંબ છવાયું છે ખુશીથી જીવે છે.