જન્મથી જનાજા સુધી મિત્રતા નિભાવે વૃક્ષો,

પથ્થર મારનારનેય ફળ મીઠાં એ ખવડાવે વૃક્ષો,

રહીને અબોલ પરોપકાર પ્રત્યેક પળે કરનારાં, 

હરી લઈને અંગારને પ્રાણ સઘળે ફેલાવે વૃક્ષો,

એકપક્ષીય મિત્રતા એની સમર્પણની નિશાની, 

તોય ગુણ ભૂલી જઈને માનવ એ કપાવે વૃક્ષો,

અપકાર પર પણ ઉપકાર કરનારાં છે પૈગંબર, 

ઊગી, વિકસીને પર્યાવરણને જે બચાવે વૃક્ષો,

મિત્રતા માનવની રહી સ્વાર્થની બુનિયાદ પર, 

અર્પી કેટકેટલું માનવને ૠણી બનાવે વૃક્ષો.