अथांग सागराला नसतो 

भरकटलेल्या भावनांचा वेध

कधी दिसेल किनारा

याचा नसतो त्याला खेद 

लाटांवरती तरंगताना 

नसते चिंतन बोटीला 

कधी पोहचू नसतो नेम 

आपल्या राहोटीला

चोहीकडे निरभ्र आकाश 

सोबतीला अथांग सागर

थरथरत्या बोटीवरून करावा 

लागतो किनारा धैर्याने सर