आली क्रूर महामारी

सुरु तांडव रोगाचे

झाले बाधित असंख्य

किती शापित मृत्यूचे

किती संसार मोडले

किती बालके अनाथ

किती घरातले सुख

विस्कटले दीनानाथ

असहाय्य दीनवाणे

आक्रंदन नि विलाप

ऐकवेना आता मज

देवा द्यावा हो उःशाप

प्रभू एकच मागणे

देसी जना जीवदान

काही चुकलेमाकले 

विसरावे मानपान

थांबवावे परमेशा

सत्र हे मृत्यूपाशाचे

दान द्यावे मनुजाला

निरामय आरोग्याचे

सर्वेसर्वा तू विश्वाचा

कर्ता दाता अन् त्राता

धाव आता झडकरी

जगदीशा प्राणदाता