मेघ गडगडले
मन हे दाटले
स्वप्नांच्या आकाशाला
पाझर फुटले
पहिल्या सरी
भिडल्या मनी
चित्र हृदयातले
साकारले ध्यानी
विज चमकली
नभा आडून
शहारले तन
आसू डोळ्यात दाबून
गंध दरवळला
काळजात मातीचा
चेहरा तोच तूझा
आपल्या त्या प्रितिचा
बांध सुटला
पडला प्रेमाचा पाऊस
प्रित अजूनही विरहात
तुझ्याच प्रेमाला आसुस.
Loading comments…