भूतकालीन बोचणारे
ते ओबडधोबड खडे
तू भिरकावून दे
वर्तमानाच्या पाण्यावर
अन् घे आस्वाद बालकापरी
उठणाऱ्या त्या
भविष्य नामे मोहक तरंगाचा...!
तसे सर्वच रंग
असतात पूरक या जगण्याला
काळा म्हणून धिक्कारू नको
अन् पांढरा म्हणून चुचकारूही नको
बघ मिसळून एकमेकात
मग कळेल तुला
हा मेघांचा धुंद बेधुंद वर्षाव
अन् अर्थही लाभेल नवा
तुझ्या थिजलेल्या भिजण्याला...!
Loading comments…