ଏ ଜୀବନ ବି ଠିକ୍ ସୂତା ଲଗା 

କାଗଜର ଗୁଡ଼ିଟିଏ ପରି

ଉଡୁଥାଏ ନିର୍ଭୀକରେ 

ନୀଳ ଆକାଶର ପ୍ରଶସ୍ତ ବୁକୁରେ,

କିନ୍ତୁ କିଏ ଜାଣେ !

କେତେବେଳେ କଟିଯିବ ଡୋର

ସମୟର ଧାରୁଆ ମାଞ୍ଜାରେ ।