ଅଜାଣତେ ଭୂଲଟିଏ ହୁଏ ବେଳେବେଳେ

ନିଜ କଥା କହିବାକୁ ସମୟ ନମିଳେ

ଗୁମୁରି ଗୁମୁରି ରହେ ମନର ଭିତରେ

କେତେ କଷ୍ଟ ହେଉଥିବ କହତ ସତରେ।

ସେଇ ଗୋଟେ ଭୂଲ ପାଇଁ ଜଳୁଥାଏ ମନ

ନିଜେ ହିଁ ନିଜ ପାଖରେ ହୁଏ ହିନିମାନ

କୁହୁଳୁ ଥାଏ ସେ ଚିନ୍ତା ବଢଇ ସନ୍ତାପ

ମନେ ମନେ କରୁଥାଏ ଭାରି ଅନୁତାପ।

ବାନ୍ଧିକି ରଖିଲେ ଭାବ କି ଲାଭ ପାଇବ

ଜଳି ଜଳାଉଥିବ ସେ ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ ଭାବ

ଛଟପଟ ମନ ବଢାଇବ ଚିନ୍ତାଭାର

ଧିରେ ଧିରେ ଦୁଶ୍ଚିନ୍ତାର ବଢଇ ଆକାର।

ଥରୁଟିଏ ମନ ଖୋଲି ଭୂଲର ସ୍ବୀକାର

ଅନୁତାପେ ମନ ସୁସ୍ଥ ହୋଇବ ସାକାର।