ଅତି ହିଁ ଦୁଖିତ ମନ

ସ୍ବାମୀ କୁ ଛାଡ଼ି ସେ ମୁକ୍ତି ପଥେ ଗଲା ଶଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୂର ପିନ୍ଧିଣ ଫୁଲପୁଷ୍ପେ ତାଙ୍କୁ ଶୃଙ୍ଗାର କରିଲେ ନୂଆ ବସ୍ତ୍ରେ ଆଭୂଷଣ।୪। ଚହଟି ପଡ଼ିଲା ମୃତ୍ୟୁ ପିଣ୍ଡ ତାର ପଟାନ୍ତର ନାହିଁ କାର ଛ ସନ୍ତାନର ସେ ମାଆଁ ପୁଣି ଏହୁ