ପ୍ରଥମେ ବନ୍ଦିଲି ସେ ଚିତ୍ରକରଙ୍କୁ

ଆଙ୍କିଛନ୍ତି ଯିଏ ଛବି

ସେହି ଛବି ଦେଖି କଳ୍ପନା ସହରେ

ହଜିଲେଣି କେତେ କବି ।।

ଦେଖି ସେହି ଛବି ଲେଖୁଛନ୍ତି କବି 

ସେହି ଭକତର କଥା

ଯାହା ଡାକ ଶୁଣି ନନ୍ଦିଘଷେ ପୁଣି

ଅଟକିଛି ବିଶ୍ୱଦାତା ।।

ଚହଳ ପଡିଛି ବଡଦାଣ୍ଡେ ଦେଖ

ଅଟକିଲା ବୋଲି ରଥ

କହ କାହାପାଇଁ ଅଟକିଲୁ ତୁହି

କିଏ ତୋର ସେହି ଭକ୍ତ ।।

କହେ ଜଗନ୍ନାଥ ଶୁଣ ମୋ ଭକତ

ସାଲବେଗ ନାମ ତାର

ପାଞ୍ଚସ ପଚାଶ କୋଷ ଦୁରେ ଥାଇ 

ଗାଉଛି ନାମ ମୋହର ।।