ଭଲପାଏ ନୀରବରେ ମୁଁ

ଝରଣା ବି ଖୋଲିଛି ମଳୟର ସୁଗନ୍ଧ ଭରା କବାଟରେ କାନ ଡେରିଛି ତୁମେ ଆସିବ ପରା ଏ ଅହଲ୍ୟା ପଥର ନ ହୋଇ ପଥର ପାଲଟିଛି ଏ ସୀତା ରାମ ପାଖରେ ଥାଇ ବିରହରେ