ଅନ୍ତର କନ୍ଦାଇ
ମମତା ଛଡ଼ାଇ
ଚାଲି ଯାଉଅଛ
ସଧୀରେ
ଦେଇ ଅଛ କେତେ
ଉପାଦେୟ ମନ୍ତ୍ରଣା
ସ୍ମରଣ ମାତ୍ରକେ
ଉଭେଇ ଯାଉଛି
ମନର ସକଳ ଯନ୍ତ୍ରଣା
ସତେ ଚାଲି ଯିବ
ଅନ୍ତର କନ୍ଦାଇ
ଆଉ ଥରେ ପୁଣି
ଆସିବ ସ୍ମରଣ ମାତ୍ରକେ
ରଖିବ
ଚାତକ ଯେହ୍ନେ
ନୀର ଅନାଇ ଥାଇ
ସେହି ପ୍ରରକାରେ
ନୋହିବ
ବନ୍ଧୁ ହେ ସ୍ମରଣ
ମାତ୍ରକେ ରଖିବ
ତୁମେ ସିନା ଚାଲି
ଚାଲିଗଲ ତୁମ ସ୍ମୃତିର
ପଦ ଚହ୍ନ ମୋ ହୃଦୟ
ବକ୍ଷେ ଛାପ ହୋଇ
ରହିଲା
ତୁମରି ସ୍ମୃତି ପାରେନା ଭୁଲି
ଆଖି ମୋର ଲାଖି ରହିବ
ସେହି ଅଭୁଲା ଦିନକୁ
ମନ ମୋର ରହିଛି ଝୁରି
ଆଉ ଭୁଲି ହୁଏନା
ଆଖିରେ ନୀର ଭରି
ରୂପା ଜହ୍ନ ରହିଛି
ତାରି ସାକ୍ଷୀ ହୋଇ
ବିଦାୟି ଵନ୍ଧୁ ସ୍ମରଣ
ମାତ୍ରକେ ରଖିବ
ପ୍ରମିଳା ମହାନ୍ତି
ଶିକ୍ଷୟିତ୍ରୀ
ଜୟପୁର
Loading comments…