ସମୟର ଅନ୍ତିମ ପାଖୁଡ଼ା
ହାତମୁଠାରୁ ଖସି ଗଲେ
ମୃତ୍ୟୁ ଠୁ ବି ମର୍ମନ୍ତୁଦ ଲାଗେ
ଆଖି ତଳ ଭୟ,
କେଜାଣି କେଵେ ଠୁ
ଛାତି ତଳେ ଦଵି ଥିବା
ଅକୁହା କାହାଣୀ ମାନେ
ଲେସି ହୋଇ ଗଲେ
ଅନ୍ଧାରର ଅବାଞ୍ଛିତ ଛାଇ ପରି,
ମୁଁ କାହାର ନୁହଁ
ମୋର ବି ନୁହଁ
ବିଶ୍ଵାସ ଅବିଶ୍ୱାସର
ସ୍ବାର୍ଥ ନା ନିଃସ୍ଵାର୍ଥର
ଅଥବା ସାଉଣ୍ଟୁ ଥିବା
ବିଶ୍ଳେଷିତ ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀଟିଏ...
Comments
Loading comments…