ବିଷାଦ ଭାବ ଛାଡ଼

ସ୍ପୃହା ହୀନ ହୋଇ ଲେଖନୀ ଛାଡେ ବିଫଳତା ଖୁସିରେ ତା ଛାତିକୁ ଭିଡେ ନିଜର ମନକୁ ପୁଣି କୋଠର କରେ ଅଡୁଆ ସୁତାକୁ ସଳଖି ଧରେ ମନ ଭିତରେ ଆଲୁଅ ଢାଳେ