ଚଉପଦୀ (143)

ଦେଖ ପତଙ୍ଗକୁ କେମନ୍ତ, ଅନଳ ପାଶକୁ ଧାଏଁ ନିରତ, ଗଲେ ହେଲେ ତାର ଜୀବ ତ