ଏ ମନ ଗୋଟେ ଉଡା ଚଢେଇ

ଦର୍ଶନ କରିବୁ କଳା ସାଆନ୍ତ ତେବେ କହଇ ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ସେ ଯେ ମୋ ପ୍ରାଣ ମିତ , ସେ ହିଁ ମହାବାହୁ ସେହି ଦୁଃଖୀ ସଙ୍ଗାତ ନବାନ୍ଧିବ ତୋତେ ଆଉ ଯମର ବେଡି ,