ଗୋପୀ ପ୍ରୀତି

ପ୍ରକୃତ ପ୍ରେମ ସେ କରନ୍ତି ରାଧାଙ୍କୁ ମିଛେ ଭଣ୍ଡାନ୍ତି ଆମ୍ଭଙ୍କୁ ସେ .... ତା ରଂଗା ହସକୁ ଚାହିଁଦେଲେ ଥରେ ଚାଲିଯାଏ କାହିଁ କ୍ରୋଧ ଯେ....||