ପ୍ରାଚୀ ଦିଗେ ଏବେ ସୁରୁଜ ଉଇଁଲେ

ସସାଗରା ଧରା ଜାଗି ତ ଉଠିଲେ।

ସକଳ ଶକ୍ତିର ଆଧାର ହେ ଦେବ

ତୁମ ଲାଗି ପରା ଏ ବିଶ୍ଵ ସମ୍ଭବ।

ତୁମରି ଆଲୋକ ଜୀବନ ସଂଚରେ

ତୁମରି ଶକ୍ତିରେ ଦିବସ ପ୍ରସରେ।

ଜଳ ବାଷ୍ପ ହୋଇ ଗଗନେ ଭାସଇ

ବାୟୁ ସ୍ପର୍ଶ ପାଇ ପୁଣି ବରଷଇ।

ପ୍ରତ୍ୟୁଷର ଅନ୍ତେ ପ୍ରଦୋଷ ଆସଇ

କ୍ରମେ ଅନ୍ଧକାର ମାଡ଼ିତ ପଡ଼ଇ।

ତୁମେ ଦୀନମଣି ଜୀବନ ଧାରକ

ଋତୁ ପରେ ଋତୁ ଋତୁର ବାହକ।

ଦିବାକର ତୁମେ ଦିବସ ଆଗମେ

ଆଞ୍ଜୁଁଳାଏ ଜଳ ଦେଉ ଶୁଭ ମନେ।

ଏଇ ଆମ ପୂଜା ଏଇ ତ ଭକତି

ମନରେ ସୁସ୍ଥତା ଭରାଅ ହେ ନିତି।

ଯେତେଦିନ ଅଛି ଏ ଧରା ଭିତରେ

ନମସ୍କାର ଘେନ ବଡ ଶରଧାରେ।

କେତେକେତେ ଯୁଗ ଗଲାଣିତ ବିତି

ତୁମ ଗତି ପରା ଅଟେ ଚିରନ୍ତନ

ହେ ସୂର୍ଯ୍ଯଦେବତା ଘେନମୋ ପ୍ରଣାମ।