କାଦୁଅର ମଣିଷ

ଶିଳାପଦ୍ମ ଯେବେ ରୂପବତୀ ହୁଏ ଅଚିହ୍ନା ହାତର ସ୍ପର୍ଶରେ । ଶୁନ୍ୟ ପରା ଦୀପ ଆଲୋକିତ ଧରା ଯେ ହସ ଖୁସି କାଦୁଅରେ।