କବିର ପ୍ରେମୀକା

ଚିର ଯୌବନା ରମଣୀ ରତନ ଦେହତା ବଉଳ ବାସେ ପ୍ରେମର ପୀୟୂଷ ଢାଳୁଥାଏ ନିତି ତାହାରି ଓଠ ପରଶେ।