ଦିନେ ପ୍ରେମଥିଲା ତୁମର
ଏକଦମ ଶକ୍ତ ଆଉ ଟାଣ
ବରଫ ପରି ଶକ୍ତ
କିନ୍ତୁ ଆଜି ସେ ଅସ୍ଥିର
ପାଣି ଫୋଟକା ପରି
ଜୀବନ ସମୁଦ୍ରରେ
ଢଳ ଢଳ ଅସ୍ଥାୟୀ
କେତେବେଳେ ଭାଙ୍ଗିଯିବ
ପ୍ରେମର ବାଲିଘର
ଅବା ପାଣିର ଫୋଟକା
କେଜାଣି କଣ ହଉଚି
ବରଫ ବି ତରଳି ଯିବ
ଗ୍ରୀଷ୍ମର ପ୍ରବାହରେ
ଆଉ ତୁମ ପ୍ରେମ ବି
ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଲାଳସାରେ
ପଦବୀର କାମନାରେ
ଆଉ ସତୀ ନୁହେଁ
ସୁଖୀ ହେବାର ଆଶାରେ
କାହାର ହୃଦୟରୁ ବହାରିଯାଇ
ଆଉ କାହାର କାଚଘରେ ରହିବା ଆଶାରେ ।
Loading comments…