ଖରା କାଳ

ଝିଙ୍କାରି କର୍କଶ ସ୍ଵର ବହୁଛି ଝାଞ୍ଜି ଅଥୟ ଚିର ସ୍ରୋତ ସ୍ଵେଦ ଧାର ବହୁମୂଲ୍ୟ ହୋଇ ପଡ଼େ ଲୋଡ଼ା ଶୀ