ମୋପାଖେ ମୋହର ଅଛି ଅବା କଣ
ଭାଳୁଅଛି ତୁମ କଥା
ତୁମେ କି ସତରେ ଧରାଦେବ ମୋତେ
ପବନେ ପିଟୁଛି ମଥା
ପବନରେ ବାଆ ଯିବକି ତୋ ପାଶେ
କହିଦେବ ମୋର କଥା
କୁଆଁରୀ ମନରେ ଭରିଦେଲେ ଆଶା
ଭରିଯାନ୍ତା ମୋର ଆସ୍ଥା
ଦେଖିଥିଲି ଯେବେ ତୁମକୁ ଘାଟରୁ
ଆସୁଥିଲ ସ୍ନାନ ସାରି
ଓଦା ସରସର ସରାଗ ଦେହର
ଅଙ୍ଗୁ ପଡୁଥିଲା ଝରି
ସୁନ୍ଦରୀ ଯେତିକି ସରମି ଯିବେକି
ଦେଖିଥିଲେ ତୁମ ରୂପ
କେଉଁ ତୂଳୀ ଅବା ତୋଳିଲା ତୁମକୁ
ଯଉବନ କଲା ଦୀପ୍ତ
ଏମନ ବୁଡିଛି ତୋ ହୃଦ ସାଗରେ
ଉଠିବାକୁ ଖୋଜେ ବଳ
ପାଇବକି ସତେ ତୋ ରୂପ ସାଗର
ଲିଭିବ ଅଙ୍ଗ ଅନଳ।
ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ହୋତା
Loading comments…