କଥା ଦିଅ

ତୁମେ ତ ମୋ ପୂଣ୍ୟତୋୟା ଜାହ୍ନବୀ ସଖୀ ରେ ତୋ ରସ ପାନେ ପବିତ୍ର ହୋଇବି ପୁଣ୍ୟ ଫଳ ଲଭ୍ୟ ବସି ହୃଦ ସିହାସନେ ।।