ମାଟି ମାଆର ଦାୟାଦ ସିଏ

ଆହାର ତାର ଶାଗ ପଖାଳ ବାସ ଟି ନଡ଼ା ଛପର ଚାଳ ପ୍ରକୃତି ସୁଖ ଦିଏ ଓଗାଳି ଚନ୍ଦ୍ର ସୂରୁଜ କରନ୍ତି କେଳି ମାଘର ଯାଡ଼େ ଶିରାଳ ଦେହ