ମନେ ପକାଇଲେ କେହି ଆପଣାର

ଜହ୍ନ ରାତ୍ରରେ ସ୍ୱୟଂ ନୟନେ ଚାହେଁ ଆକାଶକୁ ନିରବରେ ବସି ଗଣୁଥାଏ ଖାଲି ତାରା ମାନଙ୍କୁ । ଏହି ଭାବନ