ମୁଁ ଛାର ମଣିଷ

ମିଛ ମାୟା ମୋହେ ପଡି଼ ରହି ବାରେ ହେଉଛି ମୁଁ ଯେ ବିବଶ ତୁଚ୍ଛା ଆଶା ମୋର ବଢାଉଛି ଲୋଭ ଜ୍ଞାନ ବୁଦ୍ଧି ହୁଏ ନାଶ