ମୁଁ

ସଦା ଉଙ୍କିମାରୁଥାଏ ପ୍ରବୃତ୍ତିର ଲାଲସୂର୍ଯ୍ଯ ନୀରବ ନିଃଶବ୍ଦ ଚେତନାର ଅନ୍ଧାର ଦୁରେଇ ମଣିଷଟିଏ ବୋଲି ଭୁଲିଯାଏ ନିଜକୁ ନିଜେ ମୁଁ ଥରେ ।