ନାରୀ

କେତେବେଳେ ତୁହି ଅଟୁ ଯେ ଦୁହିତା ପିତାଙ୍କର ସୁନା ପରୀ, ପୁଅ ପଛେ ଯାଏ ବାପାଙ୍କୁ ଛାଡିଣ ସିଏ ନପାରାଇ ଛାଡି। ସେଇ ନାରୀ ପୁଣି ବୁଢୀ ମା ହୋଇଣ ଖୋଲିଦିଏ ଗପ ପେଡ଼ି, ସ୍ନେହ ବାଣ୍ଟିଥାଏ ସଭିଙ୍କ ପିଲାଙ୍କୁ ପାତର ଅନ୍ତର ଛାଡି। କେତେବେଳ