ନୀଳଜହ୍ନ

ଶରୀର କଷ୍ଟଟା ସହି ହୁଅଇ ମନର କଷ୍ଟ ତ ସହି ନୁହଁଇ କଅଁଳ ଖରାର କଅଁଳ ଧାସ ଜନମଟେ ପାଇଁ ନିହାତି ଖାସ୍ ଆଉ ବୋଧେ ଆସିବନି ଧାଇଁ ସେ ଗହଣ।।