ପ୍ରଭୁ ହେ ଦୁଃଖୀ ଦୁଃଖ ଶୁଣିବକି ।

ଅରକ୍ଷ ରକ୍ଷଣ ତୁମେ ନାରାୟଣ କର ହେ ଦୁଃଖ ମୋଚନ ତୋରେ ଅନୁସରି ବସିଛି ସେ ହରି ତୋଟି ଶୁଖେ ଡାକି ଡାକି ।।