ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନବେଶୀ

ଆପଣା ଗୁଣ ଜାଣି ନର ॥ ହେବାକୁ ସମ୍ପନ୍ନ ସୁନ୍ଦର ଲୁଚାଏ ଆପଣାର ଗୋତ୍ର ॥ ରଙ୍ଗାଏ ହୀନ ଯେ ଚରିତ୍ର