କାକକୃଷ୍ଣ କବରୀରେ ମୋର

ବନ୍ଧାତୁମ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧିତ ପୌରୁଷ

ସଜଳ ନୟନଧାରେ କଜ୍ଜ୍ବଳର ରେଖା

ତୁମଲାଗି ମୁଗ୍ଧ ଆବାହନୀ

କୃଷ୍ଣରଙ୍ଗ ମାଗିବି କାହିଁକି ?

ତୁମ ଆଖି ନୀଳିମାରେ

ମୋ ଆଖି ଦେଖିଛି

କେତେ ଯେ ସୁନେଲି ସ୍ବପ୍ନ

ଅୟୂତ ଯୁଗର

ନୀଳରଙ୍ଗ କ'ଣ ହେବ ଯେ ?

ମୋ ସୀମନ୍ତେ ତୁମ ପରିଚୟ

ମୋ ଓଠର ପଳାଶ ରଙ୍ଗରେ

ତୁମ ପ୍ରୀତିର ସ୍ବାକ୍ଷର

ସେ ରଙ୍ଗ ବି ଥାଉ

ତୁମ ମନର ସବୁଜିମାରେ

ମୋ ଖୁସିର ସୁଗନ୍ଧିତ

ସୋରିଷ ଫୁଲ

ଆଉ କ'ଣ ଦରକାର ସେ ରଙ୍ଗ

ତୁମର ଆବେଗଭରା ସ୍ପର୍ଶ

ଲଜ୍ଜାରୁଣ ଆଭାରେ ମୁଁ ବିମଣ୍ଡିତ

ମୋ ମନର ସ୍ବଚ୍ଛ କାନ୍ ଭାସରେ

ତୁମ ପ୍ରେମର ଶୁଭ୍ର ରଙ୍ଗ

ସୃଷ୍ଟି କରି ସାରିଛି

ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ବର୍ଣ୍ଣାଳୀ

ଆଉ କେଉଁ ରଙ୍ଗବାକି ଅଛି କି ?

ଆଦାନ ପ୍ରଦାନ ପାଇଁ?

ଅପରାହ୍ନର ଏଇ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ଲୋଡାଖାଲି ଟିକେ

ପ୍ରତ୍ୟୟର ରଙ୍ଗ ଅବଶିଷ୍ଟ ।

ବେବୀ ଲତା ନାୟକ

ଭୁବନେଶ୍ଵର