ଝଲକେ ହସରେ ବେହୋସ୍ କଲା ସେ
ପଲକ ଉଠାଇ ତାର,
ପଲକ ପକାଇ ଲାଜ ଓଢ଼ଣୀରେ
ହୃଦୟକୁ ନେଲା ମୋର ,
ଯେବେ ଫେରୁଥିଲି ହୋସ୍ କୁ ମୋର
ଆଉଥରେ ହସି ଦେଇ,
ଆଖି ଇଶାରାରେ କହିଗଲା ରୂପ
-ସହରକୁ ଯିବା ପାଇଁ ,
ରୂପ ସହରର ବଜାରେ ଦେଖିଲି
ମୋ ପରି କେତେ ଯେ ଥିଲେ,
କିଏ ଅସଞ୍ଜତ କିଏ ଅର୍ଦ୍ଧ ମତ୍ତ
ପଡି ପୁଣି ଉଠୁଥିଲେ ,
ରାତି ବଢ଼ୁଥିଲା ଜହ୍ନ ବୁଡୁଥିଲା
କୁଆଁତାରା ଥିଲା ଚେଇଁ,
ଛାତି ଭିତରଟା ଜଳି ଯାଉଥିଲା
ରୂପର ମଦିରା ପିଇ,
ରୂପ ମଧୁଶାଳା ଜନଶୂନ୍ୟ ଥିଲା
ପିଆଲାର ରାଣ ଖାଇ,
ମୁଁ ଫେରୁଥିଲି ଟଳମଳ ପାଦେ
ନିର୍ଲଜ ଗଣ୍ଠିଲି ନେଇ .. ।।
ତପନ ଦୀକ୍ଷିତ(ବେଳାଭୂମି)
ନାଶିକେଶ୍ୱର, କାକଟପୁର, ପୁରୀ 4.12.2017
Comments
Loading comments…