ସ୍ୱପ୍ନ ମୋର

ସ୍ନେହ ଶ୍ରଦ୍ଧା ପ୍ରୀତି ନାହିଁ ଏଠି କିଛି କଳା ପଟି ବନ୍ଧା କାନୁନ ଆଖିର, ମାନବିକତାଟି ଶୂଳିରେ ଚଢ଼ିଛି ମଣିଷ କରୁଛି ମଣିଷ ସଂହାର