ସ୍ଵଦେହରେ କେବେ ମର୍ତ୍ତ୍ୟକୁ ଆସ ମା

ଅସୁର ପ୍ରକୃତି କ୍ରମେ ବଢ଼ି ବଢ଼ି ଚାଲେ ମଣିଷ ଦେହରେ ଲିପ୍ତ ରହେ ଅପକର୍ମେ ଜାଣତରେ ଅବା ଭ୍ରମେ କୂଟା ବାଉଁଶରୁ ରାବଣ ଖୋଜନ୍ତି