ଶୀତ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ବାହାରିଲି ଦିନେ

ଖୋଜି ପାଇବାକୁ ଜୀବନର ମାନେ

ଥଣ୍ଡା ପବନ ମନ କରିଲା ଉଚ୍ଛନ୍ନ

ଆହା ଅପୂର୍ବ ସୁନ୍ଦର ଭୂମି ଗଗନ ।।

ସନ୍ଧ୍ୟା କୁହୁଡି ଗଲି ବାଟ ହୁଡ଼ି

କେତେ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜୀବନ ଘଡି

ଅନ୍ଧାର ପଥ ଭୁଲି ଗତିପଥ

ବୁଝି ଗଲି ବଞ୍ଚିବା ଏକ ଶପଥ ।।

କ୍ଳାନ୍ତ ଶରୀର ମୋ ଖୋଜିଲା ସାହାରା

ଘର ଚାରିକାନ୍ଥ ମୋ ପ୍ରିୟ ଆଶରା

ଚାରି ଆଖି ଚାରି ହାତ ପଶରା

କୋଳେଇ ନେବାକୁ କରନ୍ତି ଇଶାରା ।।

ଶୀତ ରାତିର ଏ ଅସରନ୍ତି ଆସର

ଭରେ ଜୀବନେ ଅନୁଭବ ଭରପୂର

ଅଦେଖା ଯାତ୍ରା ଦେଇଯାଏ ବାର୍ତ୍ତା

ମଣିଷ ନିଜେ ନିଜ ଭାଗ୍ୟ ବିଧାତା ।।

ଶୀତ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ବାହାରିଲି ଦିନେ

ନୂଆ ଆଶା ଭରି ମୋର ଏ ଜୀବନେ ।।