ତୁଠ ପଥର

ତୁଠପଥର ମୁଁ ବହିଛି ମୋ ତନୁ ଅତନୁର ସମ କେତେ କଷଣ ରଜକରଜକୀ ପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଯେବେ କରିଛନ୍ତି କେତେ ଅଙ୍ଗବସନ ଅନ୍ତରେ ଘେନିଛି ଅକୁହା ବେଦନା ପତିତ ଯେ ଅଛି ଅଚଳ ସମ ଏ ଦେହରେ ଯେବେ ବିଧୁରା କାନ୍ଦିଛି ମଥାପିଟି ଛେଦି ଶଙ୍