ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା-ଶାନ୍ତି କୂଟୀର

ସତରେ ସେ ଶବ୍ଦ ଗୁଡ଼ିକ କେମିତି ଫିକା ଫିକା ହୋଇ ଲୁଚିଯାଉଥିଲେ ଆଉ ସୁଗନ୍ଧାର କାନରେ କେବଳ ବାଜିଯାଉଥିଲା–"ଏଇ ମୋ ଜ୍ୱାଇଁ ଅନଭ ଓ ଇଏ ମୋ ଝିଅ ଇଶା" ।