ମାଆ କହିଲେ ତମେ ମାନେ ବହୁତ ଛୋଟ ।ତଥାପି ଶୁଣ ।ଆଜିକାଲି ଲୋକ ମାନେ ଏକାଠି ରହିପାରୁନାହାଁନ୍ତି ।ବାପା ମାଆ ଙ୍କ ଅଲଗା ଘର,ପିଲାମାନଙ୍କ ଅଲଗା ଅଲଗା ଘର,ତାଙ୍କ ପିଲାପିଲିଙ୍କର ବି ଏୟା ଅବସ୍ଥା ।ସମସ୍ତଙ୍କର ସ୍ବତନ୍ତ୍ର କାମ ଏଣୁ ଅଧିକ ଜାଗା କିଣନ୍ତି ନିଜ ବ୍ୟବସାୟ କରନ୍ତି ।ସହରଗୁଡିକୁ ସୁନ୍ଦର କରିବା ପାଇଁ ବଡ ବଡ ଅଟ୍ଟାଳିକା ତିଆରି କରନ୍ତି ।ଗଛପତ୍ର କାଟିଦିଅନ୍ତି ନିଜ ଜାଗାକୁ ବଡ ଆକାରର କରିବା ପାଇଁ,ନହେଲେ ବଡ ବଡ ଘରସଜ୍ଜା ଜିନିଷ ତିଆରି କରନ୍ତି ।ଏତଦ୍ ଦ୍ବାରା ବୃକ୍ଷହୀନ ହେଲାଣି ସଂସାର ।ବୃକ୍ଷ ନ ଥିଲେ ବାତ୍ୟା ଆସିବା ସ୍ଵାଭାବିକ କଥା ।ବର୍ଷା ବି କମ୍ ହେବ।ବିଭିନ୍ନ ରୋଗ ମାଡିବସିବ,କାରଣ ବୃକ୍ଷେ ରହୁଥିବା ପ୍ରାଣୀମାନେ ମରିଗଲେ ଆମ ପ୍ରକୃତିର ବିଡମ୍ବନା ଘଟେ ।ରୋଗଜୀବାଣୁ ବଢନ୍ତି ।ଏମିତି ନୁଆ ବସାଘର କରିଥିବା ଲୋକ ମାନେ ଅସହାୟ ହୋଇପଡନ୍ତି ।ଅଧିକ ବିପର୍ଯ୍ୟୟ ଘଟେ ।ବନ୍ୟା ହେବା ବି ଅସମ୍ଭବ ନୁହଁ ।ଏମିତି ହେଲେ ବିଜୁଳି ପାଇବାନି,ଖାଇବାକୁ ମିଳିବନି,ପାଣି ଦୁଷିତ ହେବ,ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ସମସ୍ୟା ଦେଖାଯିବ । ମୁଁ ଶହେଟି ଗଛ ଲଗାଇଛି । ସେ ସବୁ ଭାଙ୍ଗିଯିବ ବୋଲି ମୋର ଅନେକ ଚିନ୍ତା । ଜେଜେବାପା ଏତେ କଷ୍ଟରେ ଲଗାଇଥିବା ସୁନା ଫସଲ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବ ।ବାବା ଗାଈମାନଙ୍କ ପାଇଁ କରିଥିବା ଟିଣଘର ଉଡିଯିବ ।ଏମିତି ସମସ୍ତଙ୍କର ନାହିଁନଥିବା ଅସୁବିଧା ହେବ ।
Comments
Loading comments…