କାଉଁରିଆ

ତା ସ୍ୱାଭିମାନ ଆକାଶଦୀପ ଭଳି ଜଳି ଜଳି ଉପରକୁ ଉଠୁଥାଏ ଧୀରେ ଧୀରେ; ନିଜ ଭିତରେ ଆତ୍ମଗ୍ଳାନିର ଉତ୍ତପ୍ତ ବାୟୁକୁ ଭରି ଭରି।