କିଛି ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି - ୪

ଦେଖିବ କେତେ ସୁନ୍ଦର ସାବ୍ଜା ଆଉ ସତେଜ୍ ଗଛ ଉଠିବ, ଠିକ୍ ଆମ ଭଲପାଇବା ପରିକା । ସେ ଗଛ ବଡ଼ ହବ ଦିନେ, ବହୁତ ବଡ଼,ଆକାଶ ଛୁଇଁବ । ଠିକ୍ ଯେମିତି ମୁଁ ତୁମକୁ ଟିକେ ଛୁଇଁବି ବୋଲି କେତେ ଚଉମୁହାଣିରେ ଗୋଡ଼ ଭାଙ୍ଗି ଠିଆ ହେଲିଣି, ଚୋଟ ସହିଲିଣି; ଆତ୍ମା ଆଉ ଶରୀରର !