ମୁକ୍ତି

ରିଦ୍ଧିମା ମଉସାଙ୍କ ମୁହଁକୁ ଚାହିଁଲା ଆଖିରେ ତାର ଲୁହ ଆଉ ନାହିଁ ସମୟର ସ୍ରୋତ ତାକୁ ଶୁଖାଇ ଦେଲାଣି ସତେ ଅବା ପଥର ପାଲଟି ଯାଇଛି ତାର ଅସ୍ତିତ୍ବ.