ନିଜର କିଏ ?

ସାଗର ଶୋଇ ପଡିଲେ,ମାତ୍ର ଚିନ୍ମୟୀର ଆଖିକୁ ନିଦ ନାହିଁ।ସେ ତାର ବିବେକର ତରାଜୁରେ ତଉଲୁଥାଏ ପର ଆପଣାର ଭାବକୁ ଏଇ ବ୍ୟସ୍ତ ବହୁଳ ଦୁନିଆଁର ଦୋକାନରେ।