ସପନୀର ଜଗନ୍ନାଥ

ତମେ ସେଇ ଗମ୍ଭିରା ଭିତରେ କାଠ ପଥର ହେଇ ଥାଅ ଠାକୁରେ । ଜୀଅନ୍ତା ହେଇକି କାଳିଆ ରୂପରେ ମୋ ପାଖରେ ତ ପହଞ୍ଚି ଗଲ ।