*ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ*

ଗଛ ପରି ନିଜ କଥା ଭାବିଭାବି ସେଇଠି ଶୋଇଗଲା ରାମୁ ଦାସ । ପରଦିନ ସକାଳେ ଦୀନବନ୍ଧୁ ଯାଇ ଗାଆଁରେ କହିଲା, "ଆରେ ଶୁଣୁଛ, ରାମୁ ବୁଢ଼ା ମରିଗଲା, "କେଉଁଠି ଅଛି ସେ', "ସେଇ ଗାଆଁ ମୁଣ୍ଡ ଥୁଣ୍ଟା ଗଛ ତଳେ ।